Voor heel Oranje was het woensdag een bijzondere avond in Waver. Ze genoten met volle teugen van hun kennismaking met het WK-stadion. Voor Hidde Brink was de oefenwedstrijd tegen België (3-2 nederlaag) extra speciaal. Hij kreeg spaarzame speelminuten. Een vrij unieke ervaring voor de aangewezen derde keeper van Oranje.
Het was een heerlijk gekkenhuis na afloop van het duel dat gekoppeld was aan de opening van de Belfius Arena. De Belgische media waren massaal uitgelopen voor deze mijlpaal richting het dubbel-WK, dat hun land samen met Nederland organiseert in augustus. De mixed zone – de plaats waar alle interviews plaatsvinden – was stampvol met zo’n twintig verslaggevers. Een aantal dat je in het hockey in Europa alleen tegenkomt bij de Olympische Spelen. Alleen in India komt er normaliter zoveel pers af op een hockeywedstrijd.
OR-verdediger Arthur de Sloover had de pech – of geluk – dat hij als een van de eerste spelers langs alle camera’s liep en vervolgens telkens hetzelfde verhaal moest opdreunen. Verderop moest spits Thibeau Stockbroekx twee jonge reporters vertellen of hij liever pizza of friet eet.
Brink met Thierry Brinkman tijdens het Wilhelmus. Foto: Willem Vernes
Eerste duel in een jaar
Terwijl zijn Belgische tegenstanders één voor één werden getackeld door de journalisten, sjokte Hidde Brink heel rustig door het persgangetje. Zijn keeperstas sleurde hij mee. Natuurlijk was hij niet blij met de nederlaag van Oranje. Maar stiekem kon-ie ook wel van alle hectiek en de wedstrijd genieten. Zijn eerste duel in het Nederlands elftal in bijna een jaar tijd.
Want na zijn debuut in de zomer tegen Ierland in de Pro League, werden alle wedstrijden van Oranje verdeeld tussen Derk Meijer en Maurits Visser. De koplopers in de keeperscompetitie van het Nederlands elftal. Zij speelden – los van die ene interland – alles. Van beslissende duels op het EK tot vriendschappelijke duels in Zuid-Afrika. Geregeld was Brink erbij. Maar net zo vaak moest hij toekijken.
Tot woensdag. Toen was het de dag van Brink.
Brink heerst in de cirkel, tegenover hem de Belgische ster Tom Boon. Foto: Willem Vernes
‘Voor mij was dit wel heel bijzonder’, zegt de doelman, in een hoekje van dat drukke gangetje. ‘Het is een echte kans om mij te laten zien. En dan ook nog op een heel mooi podium, met 4000 man op de tribune. Ik heb hier naar uitgekeken.’ Met gevoel voor understatement. ‘Het is namelijk niet zo dat ik elke week zo’n kans krijg.’
Daar heeft de doelman van Pinoké helemaal gelijk in. De 27-jarige goalie traint al een paar jaar mee met Oranje, maar speelt vooralsnog derde viool. ‘We hebben niets hardop uitgesproken over onze rolverdeling. Maar als je kijkt naar het aantal wedstrijden dat iedereen gespeeld heeft, ken ik mijn plaats. Maurits en Derk hebben hun strijd om de eerste plek. Ik kom daarachter en moet proberen op hen te jagen. En mezelf vooral zo goed mogelijk te ontwikkelen.’
‘We vonden deze wedstrijd een hele geschikte gelegenheid voor Hidde’, zegt bondscoach Jeroen Delmée. ‘Als er iets met Maurits of Derk gebeurt, willen we een keeper hebben die er ook kan staan. Die er klaar voor is. En internationale ervaring heeft opgedaan. Dat is vandaag gelukt. En hij heeft het goed gedaan. Hidde is heel gretig en straalt uit dat hij de strijd aan wil.’
Brink met Derk Meijer, die woensdag aan de kant bleef. Foto: Willem Vernes
Het andere gevoel in de auto
Brink weet dat dit de tijd is dat hij moet investeren. ‘Daar schik ik me in. In het begin vond ik dat wel moeilijk. Omdat het heel anders was dan ik bij mijn club gewend ben. Bij Pinoké heb ik juist een leidende rol, terwijl ik hier dienend ben. Ik moet het bij het Nederlands elftal vooral van de trainingen hebben.’
En juist daarom was woensdag extra mooi voor de goalie, die zestig minuten speelde. ‘Ik hoorde het een paar dagen voor de wedstrijd. Gisteren trainden we bij Oranje-Rood. Toen zat ik vanuit Amsterdam al met een ander gevoel in de auto. Als eerste keeper moet je de bespreking leiden over de verdedigende corner. Als je weet dat je speelt ben je toch wat actiever beelden aan het kijken, dan wanneer je reserve bent.’
Hij begint te stralen als zijn eerste save ter sprake komt. ‘Een schot van Tom Boon. Echt een kanonskogel. Tegen hem speel ik nooit. Het niveau van dit soort wedstrijden is misschien wel drie keer zo hoog als in de Hoofdklasse. Daar kan ik echt van genieten. Ik kon met een paar reddingen lekker in de wedstrijd groeien. Hoewel we verloren hebben, heb ik hier een lekker gevoel aan overgehouden. De goals die ik tegenkreeg, dat waren geen fouten. En ik ben kritisch genoeg om te zeggen als dat wel zo is.’
Foto: Willem Vernes
Ooit eerste keus
Hij weet dat de kans klein is dat hij de WK-selectie haalt. Maar dat maakt zijn herinnering aan Waver niet minder mooi. ‘Ik voelde echt het geluid van de supporters. Dat gaat hier niet omhoog, maar komt naar binnen. Daardoor heb je het idee dat het heel luidruchtig is.’
Brink heeft het al eerder aangegeven. Hij wil ooit eerste keus zijn bij Oranje. Niet binnen een paar maanden, maar in een paar jaar. Op de Olympische Spelen van 2028 wil hij in de goal staan. Woensdag heeft hij weer een stap gezet in de goede richting: ‘Dit smaakt naar meer.’
Wat vind jij? Praat mee...
Je moet inloggen om een reactie te kunnen plaatsen.